را بداورى پذيرفت ، و گمان كرد كه او وصى است پس وصيت را ضايع كرد ، و تو اى پسر عباس در جامه اى فاخر و زيبا نزد ما آمده اى و ما را بمانند همانچه او بدان دعوت مىكند ، دعوت مينمايى . پس ابن عباس گفت : اى امير المؤمنين خود گفتار اين قوم را شنيدى و خود به پاسخ دادن سزاوارترى . گفت : حججتهم و الذى فلق الحبة و برأ النسمة ، قل لهم ا لستم راضين بما فى كتاب الله و بما فيه من اسوة رسول الله ؟ « بخدايى كه دانه را شكافت و جان را آفريد كه بر ايشان پيروز آمدم ، بايشان بگو : آيا شما بانچه در كتاب خدا است و بانچه از تاسى به پيامبر خدا در آن است ، راضى نيستيد ؟ » گفتند : چرا . گفت : فعلى بذلك ارضى ، كتب كاتب رسول الله يوم الحديبية اذ [ 1 ] كتب الى سهيل بن عمرو و صخر بن حرب و من قبلهما من المشركين : من محمد رسول الله . فكتبوا اليه : لو علمنا انك رسول الله ما قاتلناك فاكتب لنا : من محمد بن عبد الله . لنجيبك . فمحا رسول الله اسمه بيده و قال : ان اسمى و اسم ابى لا يذهبان بنبوتى و امرنى فكتبت [ 2 ] : من محمد بن عبد الله . و كذلك كتب الأنبياء كما كتب رسول الله الى الآباء ف - * ( فى رسول الله اسوة حسنة ) * [ 3 ] - و اما قولكم : انى لم اضربكم بسيفى يوم صفين حتى تفيئوا الى امر الله فان الله جل و عز يقول : * ( و لا تلقوا بايديكم الى التهلكة ) * [ 4 ] و كنتم عددا جما و انا و اهل بيتى فى عدة يسيرة . و اما قولكم : انى حكمت الحكمين فان الله عز و جل حكم فى ارنب [ يباع ] بربع درهم فقال : * ( يحكم به ذوا عدل منكم ) * [ 5 ] و لو حكم الحكمان بما فى كتاب الله لما وسعنى الخروج من حكمهما . و اما قولكم : انى كنت وصيا فضيعت الوصية فان الله عز و جل يقول : * ( و لله على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلا و من كفر فان الله غنى عن - العالمين ) * [ 6 ] ا فرأيتم هذا البيت لو لم يحج [ 7 ] اليه احد كان البيت يكفر ؟ ان هذا البيت

--> [ 1 ] ل ، اذا . [ 2 ] ن ، امرى فكتب . [ 3 ] س 33 ى 21 . [ 4 ] س 2 ى 195 . [ 5 ] س 5 ى 95 . [ 6 ] س 3 ى 97 . [ 7 ] ل ، يحجج .